Senai Demirci'nin sesine aşina idi kulaklarım.Etkileyici ve hoş bir anlatımı vardı.Yazısının farklı olacağını,en azından sesteki etkinliği veremeyeceğini zannediyordum.Ama aynı güzellik kitabında da var.Hem de baştan sona kadar. Bizim için en mühim mesele namaz,bizden biri tarafından en samimi bir dille anlatılmış.Hele en son bölüm 'kendimize diyemediklerimizi' öyle sarsıcı bir biçimde dile getiriyor ki,kirpiklerinizin ıslanmasına engel olamıyorsunuz...
Kitaptan seçtiklerim: "...hiç alışık olmadığını arzulamak pek kolay değil." "Değmeden geçti sanki bana namazlarım."
"Sevildiğini bilip te öyle varmalısın secdelere."
"Allah daha büyüktür senin bildiklerinden."
"Eserini seyreden seyircinin cismini de yokluğun tuvalinde resmeden bir Sanatçıdır O."
"Cılız varlığının altı çiziliyor;kalın harflerle yazılıyor ismin varlığın sayfasına." "Teninden ruhuna taşın."
"Eğilmekle doğrult kendini."
"Kimseler bilmezken yüzünü yüzüne bakıp sana etten kemikten yüz giydiren Rabbin..."
"Yaralarını onun yanında kanat."
"Namaz insanı insan kılıyor."
"...erkeklerin kalbine nazil olmuş en güzel ayet..."
"Namaz,dünyada bulunmayı değerli kılan şey."
"Kabrinde hiç özleyeni olmayan ölüler gibi..."
"...huzurunda huzursuz durdum."
"Uykum vardı,secdemi sığ bırakıp uykumu derinleştirdim."
"Yaşamayı namazın içinde aramalıydım."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder